پوشهاى پادشاهى و اردوگاه سپاهيان بود رفت و نزد او اقامت كرد . تركها خواستند وزير و امير را نيز تاراج كنند . ديلميان از آنها جلوگيرى كردند . و هر دوى آنان وزير و امير به شيراز برگشتند . امير منصور شيراز را تصرف كرد ، وزير احساس ناخوشايندى نموده به قلعهء خرمت رفته ، و در آنجا پناه گرفت . خبر درگذشت ابو كاليجار چون ببغداد رسيد فرزندش ملك رحيم ابو نصر - خره فيروز سران سپاه را احضار كرد و سوگندشان داد و با خليفه القائم بامر اللّه دربارهء خطبه‌خوانى بنام وى و ملقب ساختنش به « الملك الرحيم » مكاتبه كرد . رسولان ميان‌شان رفت و آمد كردند . تا اينكه تقاضايش پذيرفته شد جز درباره لقب « الملك الرحيم » زيرا كه خليفه از اين كار خوددارى نمود و گفت : جايز نباشد كه ملقب به اخص صفات خداى تعالى گردد . پادشاهى او در عراق و خوزستان و بصره مستقر گرديد . در بصره برادرش على بن ابى كاليجار حكومت داشت . ابى كاليجار فرزندانى كه از خود بجاى گذاشت عبارت بودند از : ملك رحيم و امير ابا منصور - فلاستون و ابا طالب كامرو . و ابا المظفر بهرام و ابا على كيخسرو و ابا سعد خسرو شاه و سه پسر صغير . فرزند او ابو منصور بر شيراز چيره گرديد ملك رحيم برادر خود ابا سعد را با سپاهى بدان صوب گسيل داشته ، شيراز را بگرفتند و خطبه بنام ملك رحيم خواندند و امير ابى منصور و مادرش را دستگير كردند . و اين رويداد در شوال رخ داد . بيان محاصرهء شهر حلب بوسيلهء سپاهيان مصرى در جمادى الاخره اين سال سپاه انبوهى از مصر بحلب رسيدند و شهر حلب را محاصره كردند . حكمرانى در حلب با معز الدوله ابو علوان ثمال بن صالح كلابى بود . او گروه زيادى را جمع آورده متشكل ساخت ، عده‌شان پنجهزار سوار و پياده بود . همين كه سپاهيان مصرى به خاك حلب فرود آمدند ، ثمال به برابرى با آنها از شهر بيرون شد ، و نبردى سخت با آنها كرد كه تا شب هنگام دوام داشت سپس به شهر